Nazwa Macki po raz pierwszy pojawia się w źródłach kartograficznych w drugiej połowie XVIII wieku. Od połowy XIX wieku na różnego rodzaju mapach obrazujących obszar dzisiejszego Zagłębia Dąbrowskiego gości nazwa Granica, a od przełomu XIX i XX wieku osada ta pojawia się na szczególnie cennych dla historyków planach oraz mapach wielkoskalowych.

Obecność nazwy Maczki, a właściwie Macki pojawia się w źródłach kartograficznych już od drugiej połowy XVIII wieku (więcej na ten temat zob. tutaj). Jak już wielokrotnie było podkreślane, nazwa Maczki (Macki) pierwotnie odnosiła się do dzisiejszych Starych Maczek. Od połowy XIX wieku na mapach pojawia się nazwa Granica, odnosząca się do dzisiejszych Maczek. Co istotne – w źródłach kartograficznych, wydawanych w II połowie XIX wieku i na początku XX wieku można zauważyć wspólne występowanie obu nazw. Przykładem mogą być: Specjalna Mapa Monarchii Austro-Węgierskiej wydawana od 1873 do 1918 roku, Mapa Państwa Niemieckiego, czy tzw. mapy Reymanna wydawane do 1906 roku.

Fragment „Specjalnej Mapy Monarchii Austro-Węgierskiej”, wyd. 1908 r. Zauważalne jest współwystępowanie nazw Granica i Maczki (Maćki).

Na przełomie XIX i XX wieku miejscowości zlokalizowane nad Białą Przemszą – Granica oraz nieco bardziej na wschód wysunięte Maczki pojawiają się w źródłach kartograficznych w większej skali. Rzecz niezwykle istotna, bowiem dokładniejsze ujęcie wspomnianych miejscowości pozwala odtworzyć ich rozwój w przestrzennym wymiarze – przebieg ulic, linii kolejowych, zabudowania, etc.

Granicę w większej skali można dostrzec na Mapie pokładowej Polskiego Zagłębia Węglowego, autorstwa Michała Łempickiego i Aleksandra Gatowskija, wydanej w Petersburgu w 1891 roku.

Fragment „Mapy pokładowej Polskiego Zagłębia Węglowego” z zaznaczonymi miejscowościami Granica i Maczki, autorstwa M. Łempickiego i A. Gatowskija z 1891 roku.

Niezwykle interesujące, głównie ze względu na swą dokładność, jest źródło kartograficzne, o którym najmniej wiadomo. Powstało ono najprawdopodobniej podczas I wojny światowej, kiedy Granica znalazła się pod okupacją austriacką.

Plan Granicy z czasów I wojny światowej. Plan pochodzi ze zbiorów Grzegorza Onyszki.

Równie ciekawym źródłem kartograficznym jest wielkoskalowa mapa Zagłębie Dąbrowskie, opracowana przez Wojskowy Instytut Geograficzny, a wydanej w 1929 roku przez Ministerstwo Robót Publicznych i Ministerstwo Przemysłu i Handlu na podstawie pomiarów przeprowadzonych w latach 1925-1926.

Fragment mapy Zagłębie Dąbrowskie, wyd. 1929 r.
Reklamy